Edukacijsko-rehabilitacijska procjena i terapija

Edukacijski rehabilitator je stručnjak koji provodi habilitaciju i rehabilitaciju djece s razvojnim teškoćama ili sumnjama na moguć razvoj teškoća (intelektualne teškoće, oštećenja mentalnog zdravlja, oštećenje vida, oštećenja sluha, kronične bolesti, oštećenja jezično-govorne-glasovne komunikacije i specifične teškoće u učenju ).
Edukacijsko-rehabilitacijski stručnjak vrši procjenu, tretman i evaluaciju učinkovitosti tretmana (razvojnih edukacijskih, habilitacijskih i rehabilitacijskih programa).
Edukacijsko rehabilitacijska procjena odnosi se na sveobuhvatnu procjenu djetetovih fizičkih, kognitivnih, komunikacijskih, emocionalnih i socijalnih razvojnih kapaciteta na osnovu kojih se nadograđuju daljnji programi za poticanje razvoja istih.
Neki od edukacijskih, habilitacijskih i rehabilitacijskih programa koje provodi rehabilitator su: program bazične perceptivno-motoričke stimulacije, rani interventni program, program rehabilitacije putem pokreta, program poticanja razvoja kognitivnih sposobnosti, procjena potreba za podrškom, izrada individualiziranih programa poticanja, osobno usmjerene i obiteljski usmjerene planove podrške, procjenu profesionalnih interesa i sposobnosti, promicanje prava djece s teškoćama u razvoju i njihovih roditelja, kao i osoba s invaliditetom u zajednici, edukacijsko-rehabilitacijske individualne i/ili grupne postupke i programe, odgojno-obrazovni rad s djecom s teškoćama u razvoju, koordinaciju podrške u različitim sustavima u svrhu zastupanja, upućivanje i praćenje korisnika, edukacijsko-rehabilitacijsku superviziju, savjetovanje, suradnju, timski rad.

Edukacijsko-rehabilitacijski (individualni i/ili grupni) postupci i programi:

1. bazična perceptivno-motorička stimulacija;
2. poticanje perceptivno-motoričkog razvoja;
3. rehabilitacija igrom;
4. poticanje senzorne integracije;
5. rehabilitacija putem pokreta;
6. kognitivne strategije učenja;
7. tehnike individualnog i grupnog poučavanja;
8. poticanje razvoja kognitivnih, praktičnih i socijalnih kompetencija;
9. poticanje harmoničnih odnosa s vršnjacima;
10. poticanje osobnog i socijalnog razvoja u grupi;
11. poticanje razvoja prirodnog kruga podrške (obitelj, rodbina)